Uzbrojenie pierwotnie obejmowało dwie pojedyncze armaty kalibru 102 mm Boforsa o długości lufy L/45 (45 kalibrów) oraz dwie automatyczne armaty przeciwlotnicze kalibru 40 mm Vickers L/39. Wiosną 1941 roku działa 102 mm zostały użyte do uzbrojenia stawiacza min „Amiral Murgescu” i zastąpione przez dwa działa przeciwlotnicze 76 mm L/40 Vickersa, a armaty 40 mm zastąpiono działkami 20 mm Oerlikon. Dodano także dwa podwójne karabiny maszynowe 13,2 mm Hotchkiss.
Napęd stanowiły dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 1000 KM. Prędkość maksymalna wynosiła 13 węzłów, a zasięg 13 000 Mm przy prędkości 9 w, natomiast i podają prędkość 13 w i zasięg 12 000 Mm (bez sprecyzowania prędkości)..
Okręt posiadał między innymi warsztaty mechaniczne i torpedowe oraz wyposażony był w sprzęt nurkowy i ratunkowy dla załóg okrętów podwodnych.
Służba Okręt przybył do Rumunii 20 czerwca 1931 roku. Pierwszy okręt podwodny wszedł do rumuńskiej służby w 1936 roku, a dwa dalsze dopiero w 1943 roku, wobec czego przed wojną „Constanța” pełniła służbę głównie jako okręt szkolny. Podczas II wojny światowej okręt służył zgodnie z przeznaczeniem jako okręt-baza rumuńskich okrętów podwodnych, a także kutrów torpedowych.