Albert Breyer (ur. w Żyrardowie, zm. 11 września 1939 w Warszawie) – polsko-niemiecki nauczyciel, działacz mniejszości niemieckiej, publicysta i oficer Wojska Polskiego.
Życiorys Breyer według rosyjskich dokumentów urodził się 21 grudnia 1888. Początkowo uczył się w szkole podstawowej w Żyrardowie, następnie w 1905 ukończył szkołę handlową Henryka Zirklera w Łodzi. W 1906 zdał egzamin dla nauczycieli szkół podstawowych. Początkowo pracował jako nauczyciel w podłódzkich wsiach. W latach 1906–1908 pracował jako nauczyciel w prywatnej szkole w Koluszkach, następnie w latach 1909–1910 w prywatnej szkole K. Weigelta w Łodzi. W latach 1911–1913 uczył w publicznej szkole wiejskiej w Leosinie. W międzyczasie ukończył seminarium dla nauczycieli języka niemieckiego.
W 1914 w wyniku wybuchu I wojny światowej został powołany do armii carskiej, w wyniku czego podjął naukę w szkole oficerskiej w instytucie wojskowym w Petersburgu. Tam również pracował jako nauczyciel i zdobył uprawnienia do nauki w szkołach średnich. Dzięki koneksjom udało mu się uniknąć wysłania na front. Podczas rewolucji październikowej przebywał w Charkowie.