Michel Marie Pierre Francois de Camaret (ur. 18 stycznia 1915 w Vienne, zm. 24 stycznia 1987 w Neuilly-sur-Seine) – francuski polityk, dyplomata i wojskowy, uczestnik ruchu oporu podczas II wojny światowej, ambasador Francji przy Radzie Europy i w Birmie, poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej, wywodzącej się z hrabstwa Venaissin. Przed wojną działał w Camelots du Roi, młodzieżówce Akcji Francuskiej, uczestniczył także jako ochotnik w wojnie domowej w Hiszpanii w ramach karlistowskiej formacji Requetés. W kwietniu 1940 ukończył szkołę wojskową École de cavalerie de Saumur jako aspirant. W maju 1940 powołany do walki w wojnie francuskiej, zdemobilizowany w kolejnym miesiącu po odniesieniu ran. Następnie dołączył do ruchu oporu, nawiązał bliskie kontakty z Pierre’em de Bénouville i dotarł do Algierii. W związku z działalnością podziemną w 1941 aresztowały go siły Francji Vichy, został skazany na rok więzienia. W 1942 zbiegł z niewoli i przedostał się do Londynu, gdzie dołączył do sił lotniczych Wolnych Francuzów. W czerwcu 1944 zrzucony w Bretanii w ramach operacji Special Air Service, później walczył też na terenie Holandii.