Japończycy szacowali, że na wyspie znajduje się 10 000 żołnierzy amerykańskich, podczas gdy w rzeczywistości było ich około 23 000.

W tym czasie Lunga Point był broniony przez cztery pułki amerykańskie składające się z 13 batalionów piechoty. 164 Pułk Piechoty armii amerykańskiej strzegł najbardziej wysuniętego na wschód sektora. Od 164 Pułku na południe i zachód, przez wzgórze Edsona do rzeki Lunga, rozciągały się pozycje 7 Pułku Marines pod dowództwem płk. Amora L. Simsa. Sektor na zachód od Lunga, aż do wybrzeża, osłaniały 1. i 5 Pułk Marines. Ujścia Matanikau broniły przed Amerykanami dwa bataliony pod dowództwem ppłk. Williama J. McKelvy’ego: 3. batalion 1 Pułku Marines i 3. batalion 7 Pułku Marines. Siły McKelvy’ego były oddzielone od Lungi Point luką, którą patrolowały.

Preludium thumb|Pozycje Lunga Point wokół lotniska Hendersona pod koniec września 1942 roku, przed przybyciem 164 Pułku Piechoty. Rzeka Lunga przepływa przez środek mapy. Rzeka Matanikau nie znajduje się na mapie, biegnie za jej lewą krawędzią