Szybowiec wystartował w kolejnych, V Krajowych Zawodach Szybowcowych, które odbyły się w terminie 5–15 sierpnia 1937 r. w Inowrocławiu. Mieczysław Urban, bez pasażera, zajął na nim trzecie miejsce w klasyfikacji ogólnej. Szybowiec wykazał się doskonałymi właściwościami lotnymi nawet w obszarach ujemnej termiki.
W 1938 r. powstał egzemplarz wzorcowy dla produkcji seryjnej, który miał dodane interceptory oraz zmiany w konstrukcji osłony kabiny. Cztery egzemplarze Mewy wystartowały w VI Krajowych Zawodach Szybowcowych w Inowrocławiu, które odbyły się w dniach 13-22 lipca 1938 r. Szybowce zostały dopuszczone do lotów bez pasażera. Romuald Szukiewicz zajął dziewiąte miejsce, Ryszard Dyrgałła piętnaste, Michał Offierski dwudzieste a Mieczysław Urban dwudzieste pierwsze. Budowę jednego z egzemplarzy ufundowały zakłady Strem, które przekazały szybowiec Aeroklubowi Warszawskiemu.
Od 1939 r. szybowiec został dopuszczony do lotów z pasażerem i podjęto próby bicia rekordów w klasie szybowców dwumiejscowych. 27 kwietnia 1939 r. Jerzy Pietrow i Władysław Dziergas wykonali na Mewie lot trwający 11 godzin i 2 minuty, 18 maja 1939 r. Jerzy Pietrow i Józef Jakubiec, startując z Żaru, ustanowili nowy rekord Polski w tej klasie w przelocie otwartym, uzyskując 302 km.