W 1877 Thomas Edison wynalazł Phonograph, pierwsze urządzenie do mechanicznego zapisu dźwięku. Fonograf stał się prototypem gramofonu, który swą doskonałość osiągnął w latach sześćdziesiątych XX wieku, gdy zaczęto do tłoczenia płyt używać wysokiej klasy winylu, a do otworzenia przetworników elektromagnetycznych.

W 1898 Valdemar Poulsen opatentował Telegrafon, pierwsze urządzenie, w którym dźwięk zapisywany był w postaci magnetycznej, na stalowym drucie. Stał się on prekursorem magnetofonu, który jako pierwszy wyprodukowany był w 1935 przez niemiecką firmę AEG. Magnetofon stał się dominującym urządzeniem do zapisu i odtwarzania dźwięku, tak w aplikacjach profesjonalnych jak i domowych w latach sześćdziesiątych XX wieku, i pozostał nim do początku lat dziewięćdziesiątych.

W 1965 został wyprodukowany pierwszy zestaw hi-fi. Wkrótce normy hi-fi stały się wiodącym standardem jakości odtwarzania dźwięku.

W 1980 po kilku latach prac badawczych został przedstawiony standard Compact Disc – CD. Wkrótce potem pojawiają się na rynku pierwsze odtwarzacze.