związanych z organizacją i mechanizacją budownictwa; utrzymanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami w kraju i za granicą, wykorzystywanie ich doświadczeń, a zwłaszcza doświadczeń praktycznych i zdobyczy teoretycznych Związku Radzieckiego oraz krajów demokracji ludowej; przygotowanie i doskonalenie nowego typu kadr naukowych w zakresie organizacji i mechanizacji budownictwa; prowadzenie na zlecenie Głównego Instytutu Dokumentacji Naukowo-Technicznej – Działowego Ośrodka Dokumentacji Naukowo-Technicznej w zakresie uzgodnionym z władzami Instytutu, a obejmującym tematykę organizacji i mechanizacji budownictwa; prowadzenie biblioteki; opracowanie i redagowanie publikacji naukowych i popularyzatorskich, podręczników, czasopism, biuletynów, sprawozdań, instrukcji, druków oraz współpraca w tej dziedzinie z zainteresowanymi instytucjami; organizowanie konferencji i zjazdów naukowych, wykładów, odczytów i wystaw.
Kierowanie Instytutem Na czele Instytutu stał dyrektor, który kierował samodzielnie działalnością Instytutu i był za nią odpowiedzialny.
Dyrektor zarządzał Instytutem przy pomocy 2 zastępców, mających przydzielony zakres prac, za który odpowiadali przed dyrektorem.
Rada Naukowa Przy Instytucie działała Rada Naukowa.