Wykazuje słabo przebadane zróżnicowanie wewnętrzne; istnieją różnice dialektalne pomiędzy wsiami. Poza odmianą wsi Kumbewaha wyróżniono odrębny dialekt wolowa (w skład którego może wchodzić dialekt wakole). Według szacunków społeczność Wolowa w Wolowa Baru liczy ok. 700 osób, a społeczność Wakole w Kabawakole – ok. 900 osób. Na poziomie lokalnym nazwa „kumbewaha” odnosi się do jednej z trzech grup posługujących się postulowanym językiem kumbewaha.
Jest zdecydowanie odmienny od języka cia-cia. We wszystkich trzech miejscowościach znalazł się pod wpływem zarówno cia-cia, jak i języka indonezyjskiego (odnotowano wręcz częściowy zanik rodzimej leksyki).
Wczesne dane leksykalne dot. języka kumbewaha zebrał M. Donohue w latach 90. XX w.; na podstawie pracy historyczno-porównawczej tego autora (oficjalnie opublikowanej w 2004 r.) uznano odrębność tego języka.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki Indonezji Kategoria:Języki austronezyjskie