Opis Opis ogólny i architektura thumb|„Regele Ferdinand” w 1944 roku Niszczyciele typu Regele Ferdinand miały typowe cechy brytyjskich niszczycieli końca I wojny światowej i okresu międzywojennego, z podniesionym pokładem dziobowym na ok. ⅓ długości kadłuba, prostą dziobnicą o niewielkim nachyleniu, dwoma lekko pochylonymi kominami i uzbrojeniem w pojedyncze działa w maskach przeciwodłamkowych rozmieszczone w superpozycji na dziobie i rufie. Między kominami znajdowała się platforma z armatą przeciwlotniczą kalibru 76 mm, a piąte działo głównego kalibru umieszczone było na podwyższonej platformie za drugim kominem. Za nią na pokładzie znajdowały się w osi kadłuba dwie obrotowe trzyrurowe wyrzutnie torpedowe, jedna za drugą, a na rufie była niewielka jednokondygnacyjna pokładówka.
Wyporność standardowa wynosiła 1400 ton, a pełna 1850 tonWedług , wyporność pełna w służbie radzieckiej wynosiła 2320 ton.. Okręty miały długość 101,95 m, szerokość 9,6 m i | zanurzenie 3,51 m. Załoga okrętów liczyła 212 osób. Po przejęciu przez ZSRR załoga była podawana jako 241 ludzi.