Jean Marcel Fabre (ur. 13 grudnia 1904 w Murat-sur-Vèbre, zm. 21 sierpnia 1975 tamże) – francuski historyk literatury i polonista.
Życiorys Urodził się 13 grudnia 1904 r. w Murat-sur-Vèbre koło Tuluzy. Egzamin maturalny zdał w Tuluzie, po czym ukończył studia w paryskiej Ecole Normale Supérieure, zakończone egzaminem (agrégation), uprawniającym do nauczania w szkolnictwie średnim i wyższym. W latach 1927–1928 odbywał w stopniu podporucznika służbę w 15 Pułku Piechoty, stacjonującym w Albi. Od października 1928 r. przebywał w Warszawie, pracując jako wykładowca filologii, a potem literatury francuskiej w Instytucie Francuskim. Od 1936 r. był tytularnym profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1937 r. wicedyrektorem Instytutu Francuskiego. W tym okresie zaczął uczyć się polskiego; opublikował nieliczne artykuły, ale jednocześnie zebrał bardzo obszerne materiały do dalszych prac.