Madki mogą przejawiać różne zachowania patologiczne czy antyspołeczne, jak np. niepodejmowanie pracy, niepłacenie za wynajmowane mieszkania, dewastowanie mieszkań przed eksmisją, palenie papierosów w ciąży, zachodzenie w ciążę z wieloma różnymi mężczyznami, porzucanie partnera po porodzie, przeznaczanie pieniędzy ze świadczeń, zasiłków i alimentów na własne cele, np. ubrania i kosmetyki, podczas gdy wyprawkę dla dziecka wyżebruje od innych. Próżniactwo usprawiedliwiane jest często argumentem, że bycie matką to praca na pełny etat, a często również bezpośrednimi stwierdzeniami, że madce nie chce się pracować („mi praca nie potrzebna, tylko pieniądze”) bądź że za pracę i zarabianie pieniędzy odpowiada mężczyzna. Wśród postaw społecznie nieakceptowalnych znajduje się również pozwalanie dziecku na wszystko, na co ma ochotę (np. wypróżnianie się w miejscu publicznym czy zjedzenie w sklepie towaru bez płacenia za niego), jako argument podając, że „to tylko dziecko”.