Piotr Święca z Nowego i Polanowa, zwany Kanclerzem (zm. 1326/7) – kanclerz i starosta wschodniopomorski. Był synem wojewody słupskiego, gdańskiego i pomorskiego Święcy, przedstawicielem najbogatszej i najbardziej wpływowej rodziny możnowładztwa Pomorza Gdańskiego przełomu XIII i XIV wieku.

Po raz pierwszy pojawił się w 1299 na dwóch dokumentach wystawionych w Gdańsku przez księcia Władysława Łokietka - w pierwszym, z 29 IV, występował jako prepozyt kaliski, w drugim, z 30 IV, jako kanclerz pomorski. Posiadanie godności prepozyta jak i świadczący o pobieraniu wcześniejszych nauk fakt objęcia stanowiska kanclerza sugerują, iż Piotr od młodości został przez rodzinę przeznaczony do kariery kościelnej. Późniejsze losy Piotra wskazują jednak, że miał on wówczas jedynie niższe święcenia kościelne. Po upadku Łokietka i objęciu w 1300 rządów przez Przemyślidę Wacława II kancelaria pomorska przestała istnieć i w tym samym zapewne momencie Piotr porzucił karierę kościelną, jednak do końca życia zachował przezwisko "Kanclerz".