Pajęczynowiec wąskozarodnikowy (Botryobasidium intertextum (Schwein.) Jülich & Stalpers) – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botryobasidium, Botryobasidiaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1832 r. Lewis David von Schweinitz nadając mu nazwę Sporotrichum intertextum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali mu Walter Jülich i Joos A. Stalpers w 1958 r.
Synonimy: Sporotrichum intertextum Schwein. 1832 Pellicularia angustispora Boidin 1957 Botryobasidium angustisporum Boidin ex J. Erikss. 1958. Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocnik rozpostarty, początkowo cienki, pajęczynowaty, biały; później prawie błonkowy, żółtawy. System strzępkowy monomityczny. Strzępki bazalne o gładkich i pogrubionych ściankach, ze sprzążkami, o szerokości 7,5–8 µm. Inne strzępki cienkościenne, dość bogato rozgałęzione pod kątem prostym, z prostymi septami o szerokości 5–7 µm. Strzępki subhymenium cienkościenne, ze sprzążkami, o szerokości 5–7 µm. Wszystkie strzępki CB+. cystyd brak.