Po wybuchu II wojny światowej, późną jesienią 1939 r. włączył się w nurt pracy konspiracyjnej, by w marcu 1940 r. stanąć na czele konspiracyjnej trójki powiatowej "Rocha" jako jej "Nadleśniczy". W konspiracji przybrał pseudonim "Jawor". Tę rolę pełnił do jesieni 1944 r. tj. do chwili wyzwolenia części powiatu dębickiego po linię Wisłoki.
Sprawując polityczne kierownictwo ludowej konspiracji bardzo blisko współpracował z Okręgowym Kierownictwem Ruchu Ludowego w Krakowie oraz delegatem na powiat dębicki - Franciszkiem Stachnikiem i całą czołówką dębickiego ludowego podziemia. Miał spory udział w utworzeniu w "Nadleśnictwie" Nr 17 (kryptonim powiatu dębickiego): Chłostry, Ludowego Związku Kobiet, Batalionów Chłopskich i Ludowej Straży Bezpieczeństwa oraz "Młodego Lasu" - konspiracyjnej młodzieżówki ludowej. Także za jego sprawą, cały powiat pokrył się siecią konspiracyjnych trójek gminnych i gromadzkich.
Mimo politycznego zarządzania wszystkimi nurtami pracy konspiracyjnej, kierował zwłaszcza jej pionem cywilnym. Nadzorował dobrze zorganizowane tajne nauczanie, kolportaż podziemnej prasy i innych wydawnictw, ukrywanie ludzi oraz cały system przemytu żywności.