Dzisaiejsze nosorożcowate dzieli się na dwie linie: afrykańskie Dicerotinae z rodzajami Diceros i Ceratotherium (nosorożec biały) i azjatyckie Rhinocerotinae z rodzajem Rhinoceros, obejmującym nosorożce indyjskiego i jawajskiego. Pozycja nosorożca sumatrzańskiego na drzewie rodowym nosorożcowatych nie została do końca wyjaśniona. Zazwyczaj zalicza się go tej samej podrodziny, jednakże część autorów uważa go za bliższego nosorożcowatym afrykańskim, z którymi łączy go posiadanie obu rogów
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje jeden żyjący współcześnie gatunek występujący w Afryce Południowej i Wschodniej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 300–380 cm, długość ogona 25–35 cm, wysokość w kłębie 140–170 cm; masa ciała 800–1300 kg.
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj zdefiniował w 1821 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym O naturalnym układzie zwierząt kręgowych, opublikowanym w czasopiśmie „The London Medical Repository”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) nosorożec czarny (D. bicornis).