Sezon ten zakończył na czwartym miejscu, tracąc do trzeciego w klasyfikacji Niemca Björna Kircheisena 76 punktów. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 2007/2008, który ukończył na drugim miejscu, przegrywając tylko z Niemcem Ronnym Ackermannem. Sześciokrotnie stawał na podium, przy czym aż cztery razy zwyciężył: 6 stycznia w Schonach, 16 lutego w Libercu, 29 lutego w Lahti oraz 9 marca w Oslo. Ostatni raz na podium stanął 5 grudnia 2009 roku w Lillehammer, gdzie był drugi w Gundersenie.
Pierwszą dużą seniorską imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 roku. Norwegowie z Tande w składzie zajęli tam czwarte miejsce w sztafecie, przegrywając walkę o brązowy medal z Finami. W startach indywidualnych zajął 25. miejsce w sprincie, a w Gundersenie był dwudziesty. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie osiągnął swój największy sukces na imprezie tej rangi, wspólnie z Håvardem Klemetsenem, Magnusem Moanem i Kristianem Hammerem zdobywając złoty medal w sztafecie. Indywidualnie także był blisko podium, zajmując siódme miejsce w Gundersenie, a w sprincie plasując się dwie pozycje niżej. Rok później brał udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie wystąpił tylko w konkurencjach indywidualnych, bowiem w związku z chorobą kilku zawodników Norwegowie nie wystawili drużyny.