Został członkiem Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów, z jego listy zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym w kadencji 1958–1962. W latach 1967–1979 radny departamentu Aisne, od 1970 jako wiceprezydent. W 1971 wybrany do Senatu z ramienia Niezależnych Republikanów, z czasem ze względu na różnice światopoglądowe odsunął się od tego środowiska i w 1982 wstąpił do Frontu Narodowego. W 1984 kandydował do Parlamentu Europejskiego, mandat uzyskał w 1986 w miejsce Dominique’a Chaboche, przystępując do Europejskiej Prawicy. W 1989 nie uzyskał reelekcji, popadł następnie w konflikt z władzami partii po poparciu w wyborach kandydata Unii na rzecz Demokracji Francuskiej i w 1993 został z niej wykluczony.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Legią Honorową IV i V klasy, Krzyżem Wojennym 1939–1945 z brązową palmą oraz srebrną i brązową gwiazdką, Medalem Ruchu Oporu, Krzyżem Kombatanta-Ochotnika, Krzyżem Kombatanta-Ochotnika Ruchu Oporu, Medalem Uciekinierów z Niewoli, Medalem Pamiątkowym Ochotników Wolnej Francji, Orderem Zasługi Rolniczej III klasy, Medalem Honorowym Departamentalnym i Samorządowym oraz polskim Krzyżem Walecznych
Przypisy