Behrens był również przedstawicielem dyplomatycznym Niemiec w Warszawie, tajnym informatorem biura wywiadowczo-prasowego oraz członkiem warszawskiej Loży Masońskiej. Stał także na czele zarządu założonego 8 maja 1921 w Łodzi Deutschtumsbund zur Wahrung der Minderheitsrechte, gdzie zajmował się redagowaniem skarg do Ligi Narodów przeciw Polsce. W 1922 kandydował do sejmu z listy bloków mniejszości narodowych.
Następnie w latach 1921–1923 był wydawcą „Lodzer Freie Presse” w Łodzi, dyrektorem i organizatorem nacjonalistycznego Towarzystwa Wydawniczego Libertas przy ul. Piotrkowskiej 86 w Łodzi. W 1924 był współzałożycielem partii mniejszości niemieckiej Deutscher Volksverband in Polen. Następnie przeniósł się do Bydgoszczy. Ze względu na podejrzenie o szpiegostwo był trzykrotnie skazany na karę więzienia, raz 5 miesięcy i 15 dni, drugi – 2 miesiące, trzeci – 2 miesiące, ale ze względu na stan zdrowia, trzecie skazanie zakończyło się aresztem domowym. Po wybuchu II wojny światowej był internowany, wziął udział w marszu śmierci do Łowicza.
Przypisy