Otto Heike, ps. „Wilhelm Friedrich” (ur. 11 lutego 1901 w Łodzi, zm. 13 października 1990 w Erkrath) – dziennikarz, działacz mniejszości niemieckiej w Polsce.

Życiorys Heike był synem garbarza – Friedricha Heike, ukończył rosyjsko-niemiecką szkołę podstawową w Łodzi. W latach 1915–1919 praktykował jako zecer w „Deutsche Lodzer Zeitung” oraz uczył się wieczorowo. W latach 1920–1923 był żołnierzem Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1926 podjął pracę jako redaktor „Deutsche Volkszeitung”, wydawanym przez Niemiecką Socjalistyczną Partię Pracy w Polsce, której został członkiem, a także podjął naukę w w Berlinie. Heike ponadto publikował artykuły nt. historii lokalnej, m.in. nt. historii Chojen, Łodzi i okolic, pisał je m.in. dla: „Freie Presse”, „Neue Lodzer Zeitung” i „Volksfreund”. W 1936 wystąpił z Niemieckiej Socjalistycznej Partii Pracy w Polsce, nawiązując współpracę z Volksverbandem i jego organem prasowym „Freie Presse”. Od stycznia 1939 był redaktorem „Neue Lodzer Zeitung”.