Maria Stanisława Wittek, w opracowaniach również Wittekówna, ps. Mira, Pani Maria (ur. 16 sierpnia 1899 w Trębkach, zm. 19 kwietnia 1997 w Warszawie) – generał Wojska Polskiego. Od 1917 roku przynależała do Polskiej Organizacji Wojskowej, od 1921 roku w Ochotniczej Legii Kobiet. W latach 1928–1935 komendantka naczelna Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Uczestniczka kampanii wrześniowej w 1939 roku. W latach 1939–1945 dowódczyni Wojskowej Służby Kobiet w Dowództwie Głównym Służby Zwycięstwa Polski, następnie Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej. Więziona w 1949 roku. Współorganizatorka Komisji Historii Kobiet w Walce o Niepodległość przy Towarzystwie Miłośników Historii w Warszawie. W 1991 roku jako pierwsza kobieta w Polsce mianowana generałem brygady. Dwukrotna dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodziła się 16 sierpnia 1899 we wsi Trębki pod Gostyninem. Jej rodzicami byli Stanisław Wittek oraz Stanisława z domu Fawrel (właśc. Favre). Matka pochodziła z rodziny mającej korzenie francuskie. Według wspomnień Wittek, ojciec początkowo pracował jako nauczyciel we Francji, a następnie leśnik w Królestwie Polskim. Maria Wittek miała młodsze rodzeństwo: siostry Irenę i Zofię oraz brata Stanisława Zygmunta.