Mówi się, że Anzac spirit objawia się także podczas klęsk żywiołowych. Przykładowo organizacja Returned and Services League of Australia stwierdziła kiedyś tak: Duch ANZAC objawia się dzisiaj w kryzysowych sytuacjach jak pojawienie się cyklonu, powodzi czy pożarów buszu. W takich momentach Australijczycy jednoczą się, żeby móc ratować się nawzajem, uśmierzyć cierpienia, zapewnić żywność i schronienie, troszczyć się o siebie nawzajem i dawać do zrozumienia ofiarom tych katastrof, że nie są sami.
W Nowej Zelandii Anzac spirit jest podobnie wskazywany w niektórych kręgach jako ważny składnik tożsamości narodowej Nowej Zelandii. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Nowej Zelandii stwierdza:
Nowozelandzcy żołnierze wyróżnili się swoją odwagą i umiejętnościami, nawiązując trwałą więź z Australijczykami, u boku których walczyli… Wielkie cierpienie przyniosło małemu krajowi utrata tak wielu młodych mężczyzn, ale kampania Gallipoli pokazała nam postawy i cechy – odwaga, wytrwałość, praktyczność, pomysłowość, lojalność wobec Króla i towarzyszy broni – które pomogły Nowej Zelandii określić się jako naród, nawet jeśli walczyła po drugiej stronie świata w imieniu Imperium Brytyjskiego. Po Gallipoli Nowa Zelandia była pewniejsza swojej odrębnej tożsamości i czuła większą dumę z międzynarodowego wkładu, jaki mogła wnieść.