Genitalia samicy mają niezesklerotyzowaną spermatekę oraz długie gonokoksyty, z których każdy ma na szczycie wydatny stylik z parą szczecinek.
Ekologia i występowanie Przedstawiciele rodzaju naturalnie zamieszkują Afrykę, Azję Wschodnią, Południową i Południowo-Wschodnią, Nową Gwineę, Australię i Oceanię. Ponadto niektóre gatunki introdukowano w Mikronezji, na Hawajach i w Kalifornii. Mimo szerokiego rozprzestrzenienia rodzaju poszczególne gatunki często mają dość ograniczone zasięgi. W Chinach stwierdzono występowanie 20 gatunków, a w Australii 17.
Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są drapieżnikami żerującymi na czerwcach (kokcydofagi), w tym na tarcznikowatych, gwiazdoszowatych i Eriococcidae.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1899 roku przez Thomasa Lincolna Caseya. Jeszcze w pierwszej dekadzie XXI wieku klasyfikowany był w podrodzinie Chilocorinae. Współcześnie podrodzina ta nie jest już wyróżniana, a Telsimiini wraz z większością plemion biedronkowatych umieszczane są wśród Coccinellinae.
Do plemienia tego należy 57 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w dwóch rodzajach: Hypocyrema Blackburn, 1892 Telsimia Casey, 1899
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate