Mit Przegranej Sprawy (ang. Lost Cause Myth, Lost Cause of the Confederacy, Lost Cause) – amerykański pseudohistoryczny mit o charakterze denialistycznym, który głosi, że wśród powodów dokonania secesji przez Skonfederowane Stany Ameryki i rozpętania wojny secesyjnej nie znajdowało się niewolnictwo albo odgrywało ono niszową rolę w obliczu innych przyczyn, uważanych za bardziej sprawiedliwe i szlachetne. Wykreowany został w 1866 roku i od tego czasu pełni ważną rolę w dyskursie politycznym dotyczącym kwestii rasowych, płciowych i religijnych na Południu USA.

Zwolennicy Mitu z reguły powołują się na kulturę honoru i etos rycerski przedwojennego Południa w swoich narracjach. Głoszą, że niewolnicy byli dobrze traktowani i zaprzeczają, że ich los był głównym powodem wojny, mimo że sami przywódcy Konfederacji jasno to wyrażali w swoich oświadczeniach (np. Cornerstone Speech). W zamian za to starają się oni przedstawić wojnę secesyjną jako obronę praw stanów oraz zło konieczne, potrzebne do ochrony ich rolniczej ekonomii i stylu życia przed rzekomą „północną agresją”. Tym samym zwycięstwo Unii przedstawiane jest jako efekt wyłącznie większego rozmiaru oraz potencjału przemysłowego Północy podczas, gdy strona konfederacyjna przedstawiana jest jako ta, która była lepsza pod względem moralnym i wojskowym.