Józef Dobrzęcki (ur. 1813 w Samborze*„Közlöny” 1849, nr 144; Węgierskie Archiwum Narodowe (MOL), dział Spraw Wewnętrznych, sygn. 1849.21688; Węgierskie Archiwum Narodowe (MOL), dział Pomocy dla Weteranów Honwedów, 1868, sygn. 3990; Archiwum Administracyjne w Wiedniu: Księga gruntowa osób politycznie podejrzanych, Galicja; István Kovács, A honvédség hadnagyaitól a népfelkelők századosáig, 1998, s. 58–59, 86, 90; István Kovács, Honvédek és más magyar emigránsok az olasz egység szolgálatában, 2015, s. 183., zm. 1867 we Lwowie) – polski literat, tłumacz, spiskowiec, członek Stowarzyszenia Ludu Polskiego.
Życiorys Był synem prawnika. Uczęszczał do gimnazjum w Samborze. Po ukończeniu gimnazjum studiował teologię we Lwowie. Zajmował się tłumaczeniem na język niemiecki utworów Mickiewicza (Dziady, Farys). W latach 20. XX w. dokonany przez niego przekład Dziadów był przechowywany w aktach sądowych Archiwum Państwowego we Lwowie. Studia i twórczość literacką porzucił pochłonięty działalnością konspiracyjną. Był działaczem Stowarzyszenia Ludu Polskiego i innych tajnych towarzystw. W roku 1837 brał czynny udział w tajnej pracy samborskiej młodzieży gimnazjalnej wraz z Kasprem Cięglewiczem (spisek i proces Popiela i towarzyszy).