Najliczniejszymi plemionami, które przemieściły się w pierwszej połowie XII w. do wschodniej Anatolii, były Yüreğir, Salur, Kinik, Bayandur i Igdir. W materiałach dotyczących plemienia Salur, którego przywódca Nûre Sûfi Bey był założycielem dynastii i Emiratu Karamanidów, można odnaleźć informacje, że plemię to przemieściło się z Transaksonii na terytorium dzisiejszego Azerbejdżanu (dokładnie: z Arran/Albania Kaukaska).
Następnie, po ataku Mongołów na tereny Arranu przeprowadzonym w roku 1230, Salur wtargnęli do wschodniej Anatolii i okresowo osiedli w okolicach miasta Sivas (dawna Sebasta). Od roku 1241 Mongołowie prowadzili kampanię w Anatolii, której kulminacja nastąpiła 26 czerwca 1243 w bitwie pod Köse Dağ, gdzie wojska mongolskie ostatecznie rozbiły Sułtanat Rumu Seldżuków.
W czasie gdy nastąpił ostateczny atak Mongołów na Anatolię, Yüreğirowie, Slaur oraz pozostałe plemiona Üçok Oguzów przemieściły się na południe w kierunku dzisiejszego pogranicza Turcji i północnej Syrii. Plemię Salur przeniosło się ostatecznie w okolice gór Taurus, w pobliże miast Larende i Ermenek.