thumb|300px|Schemat przedstawiający przebieg testu Coombsa bezpośredniego i pośredniego
Odczyn Coombsa, test antyglobulinowy Coombsa – immunologiczna metoda diagnostyczna umożliwiająca wykrywanie przeciwciał w klasie IgG (niekompletnych) za pomocą surowicy antyglobulinowej, stosowana w transfuzjologii i diagnostyce zakażeń.
Wyróżnia się: bezpośredni odczyn Coombsa (BOC) – bezpośredni test antyglobulinowy (BTA) pośredni odczyn Coombsa (POC) – pośredni test antyglobulinowy (PTA)
Bezpośredni odczyn Coombsa Służy do wykrywania na krwinkach przeciwciał, które opłaszczają powierzchnię erytrocytu in vivo, wiążąc się do antygenów obecnych na erytrocytach. W odróżnieniu od przeciwciał klasy IgM, nie powodują one aglutynacji krwinek w organizmie, ale przyspieszone ich niszczenie w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Test stosuje się do wykrywania niedokrwistości hemolitycznych i choroby hemolitycznej noworodka.
Pośredni odczyn Coombsa Wykrywa przeciwciała obecne w surowicy pacjenta, które powstały w efekcie immunizacji oraz mogą zareagować z antygenem, np. podaną z zewnątrz substancją grupową krwi.