Po półrocznej praktyce w zakresie druku na tkaninach, odbytej w laboratorium Szkoły Chemicznej w Miluzie, Tadeusz Biskupski wrócił do Warszawy.

W 1912 Tadeusz Biskupski został współwłaścicielem i dyrektorem Fabryki Waty Higroskopijnej i Materiałów Opatrunkowych „Valetudo” w Zapolu koło Grodziska Maz. Drugim współwłaścicielem był Henryk Karpiński, zięć założyciela fabryki Stanisława Bartkiewicza.

I wojna światowa Po zajęciu Łodzi w grudniu 1914 ofensywa niemiecka zatrzymała się na linii rzek Rawki i Bzury. Ponieważ front zbliżał się do okolic Zapola, Tadeusz Biskupski wywiózł rodzinę do Warszawy. Ze względu na wadę wzroku był niezdolny do służby liniowej, lecz został skierowany na front, jako ochotnik-sanitariusz Polskiego Komitetu Pomocy Sanitarnej. Służył w punkcie opatrunkowo-ewakuacyjnym Rosyjskiego Stowarzyszenia Czerwonego Krzyża w Radziwiłłowie Mazowieckim.