Zjednoczenie Słońca z Księżycem (, Wylie: nyi zla kha sbyor) – tantra buddyjska wchodząca w skład „Siedemnastu Tantr Dzogczen” (, Wylie: rdzogs chen rgyud bcu bdun), na których bazuje cykl nintik (, Wylie: snying thig), najpopularniejszy system dzogczen obecnie nauczany w tradycji ningma buddyzmu tybetańskiego.

Pochodzenie Tantra dotyczy wczesnego rozwoju buddyzmu tybetańskiego czasów imperatora Trisong Decen (765–804) i miała być wtedy nauczana przez mahasiddhę Wimalamitra w ramach „Siedemnastu Tantr Dzogczen”. Według najwcześniejszej tybetańskiej „Wielkiej Historii” (Wylie: lo rgyus chen mo, napisana przez Siangtön Taszi Dordzie, Wylie: zhang ston bkra shis rdo rje, 1097–1167) Wimalamitra miał przekazać Siedemnaście Tantr dla Nyang Tyndzin Zangpo (Wylie: myang ting 'dzin bzang po), który ukrył je w małej świątyni nieopodal Lhasy. Tantry te odkrył Dangma Łungjel (Wylie: ldang ma lhun rgyal), który był opiekunem tej świątyni wieki później i przekazał je dla mahasiddhy Czetsün Sengé Łangczuk (Wylie: lce btsun seng ge dbang phyug;