Śmierć i dziedzictwo Ludwik zmarł 5 czerwca 1316 r. w Vincennes z niejasnych przyczyn. O otrucie niespełna 27-letniego króla oskarżano hrabinę Mahaut d’Artois, teściową jego braci, jednak niczego jej nie udowodniono.
W swoim testamencie król ujął wdowę i dzieci powieszonego z jego rozkazu Marigny’ego.
W chwili śmierci Ludwika jego żona była w ciąży. Do czasu porodu królowej-wdowy rządy we Francji i Nawarze sprawował starszy z braci Ludwika, Filip. Klemencja urodziła syna, lecz noworodek żył tylko 5 dni. Po jego śmierci Filip odrzucił prawa do tronu swojej bratanicy Joanny, argumentując to prawem salickim oraz wykorzystując plotki o możliwym nieprawym pochodzeniu królewny ze względu na romans jej matki. Filip zmarł w styczniu 1322 r. nie pozostawiając męskiego potomka. Ostatnim królem z dynastii Kapetyngów został Karol IV Piękny, który również nie miał syna. Po jego śmierci w 1328 r. tron Francji objął syn Karola Walezjusza, Filip VI, a korona Nawarry przypadła córce Ludwika i Małgorzaty – Joannie.
Zobacz też Kapetyngowie Historia Francji.
Przypisy
Kategoria:Kapetyngowie Kategoria:Urodzeni w 1289 Kategoria:Władcy Francji Kategoria:Władcy Nawarry Kategoria:Władcy Szampanii Kategoria:Zmarli w 1316