ich dalekosiężne szlaki handlowe rozciągały się od Wysp Brytyjskich do Mezopotamii. Fenicjanie, aby ułatwić dostawy i przechowywanie surowców i towarów budowali placówki handlowe i kolonie wokół całego Morza Śródziemnego. Jakiś czas po roku 1000 p.n.e. feniccy kupcy skolonizowali wyspy maltańskie, które były dogodnie położone w centrum Morza Śródziemnego, między Europą a Afryką Północną. Zamieszkiwali obszar znany obecnie jako Mdina i otaczające je miasto Rabat, które nazwali Maleth. Obszar ten znalazł się pod kontrolą Kartaginy po upadku Tyru w 332 roku p.n.e. Punickie wpływy przetrwały na wyspach maltańskich do wczesnej epoki rzymskiej, o czym świadczą słynne Cippi Melkarta z II wieku p.n.e., które odegrały kluczową rolę w rozszyfrowaniu języka fenickiego.
Znane wraki statków fenickich Na Morzu Śródziemnym znanych jest sześć wraków fenickich statków z okresu od VIII do VI wieku p.n.e. Dwa z nich znajdują się u wybrzeży Palestyny/Izraela, na głębokości ok. 400 m, trzy na płytkich wodach z widokiem na hiszpańskie wybrzeże i jeden we Francji.