thumb|Wiec niemiecko-amerykańskiego Bundu w Madison Square Garden, luty 1939. Aktywność krajowych pełnomocników Trzeciej Rzeszy była bezpośrednią przyczyną przyjęcia FARA w USA rok wcześniej
Ustawa o agentach zagranicznych (także: ustawa o obcych agentach) – regulacja prawna nakładająca obowiązek rejestracji oraz jawnego ujawniania działalności na osoby fizyczne i prawne uznane za agentów zagranicznych, czyli reprezentujące interesy państw obcych lub finansowane z zagranicy. Przyjęta po raz pierwszy w 1938 w Stanach Zjednoczonych jako (FARA), w XXI wieku przyjęła dwie odmienne postaci: model transparentności demokratycznej (FARA, australijska , brytyjski Foreign Influence Registration Scheme, projektowana dyrektywa unijna) oraz model represyjny stosowany w Rosji, Gruzji i na Węgrzech.
Pierwsza wersja opiera się na ujawnianiu sponsora oraz obowiązku dołączania informacji o nim do publikowanych materiałów i nie zakazuje samej działalności. Druga wersja, rozwinięta w Rosji po 2012, używa tej samej retoryki, ale zastępuje obowiązek informacyjny piętnowaniem i wyłączaniem oznaczonych podmiotów z życia publicznego.