Pochwa duża i błoniasta, u góry postrzępiona i wolna, krucha, biała, czasem z odcieniem jasnej ochry. Miąższ Jędrny, delikatny, biały, nie zmieniający barwy po przekrojeniu, o grzybowym zapachu i słodkawym smaku. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki nieamyloidalne. Gatunki podobne Od muchomora szarawego (Amanita vaginata) odróżnia się jaśniejszą barwą, budową pochwy i trzonem pokrytym łuskami w kolorze kapelusza.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie muchomora szaropłowego tylko w Europie i Maroku. Jest to gatunek rzadki. W Polsce jedyne do 2003 r. stanowisko podał Stanisław Domański w Lasach Łochowskich w nadleśnictwie Wyszków w 1997 r. W. Wojewoda umieścił go w wykazie wielkoowocnikowych grzybów Polski ze znakiem zapytania – są wątpliwości co do prawidłowego oznaczenia gatunku.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie w lasach iglastych. Owocniki tworzy od czerwca do września. Według źródeł zagranicznych rośnie głównie w lasach liściastych, zwłaszcza pod dębami.
Przypisy
Kategoria:Muchomorowate Kategoria:Mykobiota Polski