Syrpuć (starorus. Сирпутий, Сирпятий, żył w XIII w.) – książę kiernowski, pochodzący z Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Życiorys Syrpuć był księciem plemiennym, który wraz ze swoim bratem, Trojdenem, późniejszym wielkim księciem litewskim, panował na Kiernowie.
W 1277 r. według Rocznika Traski i jednej z wersji Rocznika małopolskiego, miał miejsce najazd litewski na ziemię łęczycką, znajdującą się w ryzach Królestwa Korony Polskiej. Przypuszcza się, że najazd ten był dowodzony przez wspomnianego Syrpucia. Wiadomo natomiast, że Trojden miał wysłać Syrpucia w 1278 roku na łupieską wyprawę w okolice Lublina. Tam litewskie oddziały zostały pokonane pod Równem w potyczce z Leszkiem Czarnym.
Według przypuszczeń polskiego historyka, Władysława Semkowicza, Syrpuć był protoplastą rodu Ościkowiczów, za czym silnie przemawia jego imię, powtarzające się w końcu XIV i XVI w. w tej rodzinie, występując wówczas jako przydomek niektórych jej członków.