Opis Według ostatniego projektu X1, wybranego do realizacji, wyporność pełna okrętów miała wynosić 56 800 ts. Długość okrętów wynosiła 273,4 m (897 stóp), szerokość 41,5 m (136 stóp), zanurzenie 10,5 m (34 stopy 6″). Napęd miały stanowić cztery zespoły turbin parowych systemu z przekładniami, o mocy 200 000 KM, napędzających cztery śruby. Parę miało dostarczać osiem trójwalczakowych kotłów parowych typu Admiralicji. Mocna siłownia miała zapewnić osiąganie prędkości rzędu 33 węzłów. Przewidywano zasięg 7100 mil morskich przy prędkości 20 w. Załoga miała liczyć do 3052 osób w konfiguracji okrętu flagowego. Dość duża wąska nadbudówka była umieszczona typowo dla lotniskowców na prawej stronie pokładu lotniczego na śródokręciu.
Pokład lotniczy był typowy dla lotniskowców okresu II wojny światowej, prostokątny. Jego długość wynosiła 270,7 m (888 stóp), a szerokość 37,1 m (121 stopy 9″). Przewidziano dwa podnośniki samolotów w osi wzdłużnej pokładu, na dziobie i rufie, o wymiarach 13,7 × 14 m, oraz dwa podnośniki na zewnątrz pokładu po lewej burcie, o wymiarach 16,5 × 11 m, wszystkie o udźwigu 13,6 ton (30 tysięcy funtów). Przewidziano dwie katapulty hydrauliczne nowego silniejszego modelu, lecz prawdopodobnie zainstalowano by istniejące BH5, jak w „Eagle”. Do lądowania przewidziano aerofiniszer z 16 linami.