Kolportowano również wydawnictwa socjalistyczne m.in. autorstwa Ignacego Hryniewieckiego, Stefana Chałturina; utwory: „Ojciec Szymon” Szymona Dikcksteina, „Socjalizm utopijny a naukowy” Fryderyka Engelsa, „Do młodzieży” Piotra Kropotkina, rozprowadzano też wydawaną w Genewie „Walkę klas” – organ prasowy I Proletariatu. Tomaszowskie koło Proletariatu utrzymywało się ze składek w wysokości pięciu kopiejek tygodniowo. Koplin podjął również starania o zorganizowanie drukarni w Tomaszowie, w tym celu nawiązał kontakt z drukarzami z Piotrkowa. Jeden z nich współpracował z władzami carskimi, co doprowadziło niedługo potem do dekonspiracji i rozbicia tomaszowskiego koła Proletariatu. 1 listopada 1885 roku doszło do aresztowania Koplina, zaś 17 sierpnia 1887 roku został on skazany na pięcioletnie zesłanie na Syberię. Po powrocie z zesłania zamieszkał w Łodzi. Działał wówczas w Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy. Zmarł prawdopodobnie w okresie międzywojennym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konstanty Koplin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.