Zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych, marszałka Józefa PiłsudskiegoByło to zarządzenie o sygnaturze B.P.L. 27478-II.-Piech. L. 26400-28., został przeniesiony w korpusie oficerów piechoty z 14 pułku piechoty na stanowisko zastępcy dowódcy Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 10a (w tym samym czasie na stanowisko dowódcy tegoż batalionu został wyznaczony mjr Jan III Szewczyk, przeniesiony z 13 pułku piechoty). W roku 1930 zajmował już 12. lokatę wśród majorów piechoty ze swego starszeństwa (była to 391. lokata łączna) i nadal pełnił służbę w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 10a w Nisku.
W dniu 26 marca 1931 ogłoszono jego przeniesienie, w korpusie oficerów piechoty, z Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 10a do 39 pułku piechoty, na stanowisko dowódcy batalionu. W tym też miesiącu objął wyznaczone stanowisko. W okresie od 27 marca 1931 do 9 kwietnia 1931 przebywał na dwutygodniowym urlopie przeniesieniowymRozkaz Ogólny nr 6 Dowódcy 24 DP z dnia 2 IV 1931.. W 39 pp z Jarosławia dowodził II batalionem i batalionem młodszego rocznika. W roku 1932 zajmował 11. lokatę wśród majorów piechoty w swoim starszeństwie. Z dniem 1 stycznia 1933 mjr Dzierzbicki został członkiem zarządu Koła Przyjaciół Harcerstwa w Jarosławiu.