W swojej publikacji „Insulae Melitae Descriptio” z roku 1536 Jean Quintin wspomniał, że na maltańskiej wsi znajduje się wiele lokalnych budowli, które nazwał „afrykańskimi chatami”, co mogło odnosić się do girny. Większe giren były prawdopodobnie używane do zamieszkania przez ludzi i jest prawdopodobne, że wiele z nich zostało porzuconych, ponieważ w XVII i XVIII wieku odizolowane społeczności wiejskie ustąpiły miejsca większym wioskom i miastom. Mniejsze giren służyły głównie do przechowywania narzędzi lub siana, jako tymczasowe schronienia dla rolników lub pasterzy, lub do trzymania kóz, owiec lub innego inwentarza żywego. Duża częstotliwość występowania giren w pobliżu niektórych kamieniołomów, jak np. w Qala na Gozo sugeruje, że niektóre mogły być również wykorzystywane jako schronienia dla robotników.

Ze względu na prymitywny charakter ich konstrukcji, giren nie uległy szczególnemu wpływowi zmian, które na przestrzeni wieków zaszły w innych aspektach architektury maltańskiej. Data budowy konkretnej girny jest trudna do określenia, chyba że jest udokumentowana innymi dowodami, ale uważa się, że wiele istniejących struktur jest stosunkowo nowych.