Do 1939 wydrukowano tylko czternaście tomów, a przygotowania do piętnastego („Wołyń”) zostały przerwane przez agresję niemiecko-sowiecką w 1939.

W 1944 wydano w Jerozolimie wznowienie „Lwowa” (wydawcą było Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia), a w 1946 tamże wznowienie „Morza i Pomorza” (Wydawnictwo Kultury i Prasy Dowództwa Jednostek Wojskowych na Środkowym Wschodzie).

Po II wojnie światowej Tadeusz Rybotycki osiadł w Londynie, gdzie wydał w 1953 w Wydawnictwie Polskim – Rybitwa (Tern), którego był dyrektorem, tom „Puszcze polskie” (1953). Przedmowę do niego napisała Zofia Kossak-Szczucka. W latach 1955 i 1958 opublikował też tom „Między Niemnem a Dźwiną”.

Również po roku 1989 kilka wydawnictw, m.in. Ossolineum, czy PWN, podjęło się wydrukowania poszczególnych zeszytów serii, jednak w formie reprintów fotooffsetowych, które jakościowo nie dorównywały oryginałom Wegnera.