W 1919 został aktorem w Białoruskim Teatrze Sowieckim oraz był pracownikiem wydziału literacko-oświatowego Komisariatu Ludowego Litewsko-Białoruskiej SRR. W 1920 powierzono mu administrowanie Teatrem Białoruskim w Mińsku. W tym samym roku zamieszkał w Wilnie, gdzie latach 1920–1924 kontynuował naukę na Uniwersytecie Wileńskim, w międzyczasie w 1922 uzyskując obywatelstwo polskie. Na Uniwersytecie pracował jako wykładowca entomologii w Katedrze Zoologii. Jednocześnie pracował jako asesor, a następnie inspektor w Urzędzie Ziemskim, a także radca w Urzędzie Wojewódzkim oraz kierownik Oddziału Urządzeń Rolnych w Wydziale Rolnictwa i Reform Rolnych w Wilnie. W 1932 obronił pracę doktorską pt. „Przyczynek do znajomości aparatu kopulacyjnego wojsiłek” pod kierunkiem Jana Prüffera. Ponadto zajmował się fotografią artystyczną – działał w Wileńskim Towarzystwie Miłośników Fotografii i Fotoklubie Wileńskim Jana Bułhaka, w którym pełnił funkcję skarbnika oraz był członkiem zarządu. W ramach działalności w klubie uczestniczył w licznych krajowych i zagranicznych wystawach fotograficznych i konkursów.