Karola Szymanowskiego w Katowicach, Katowice 2004, i zaprasza formację do współpracy, dzięki czemu staje się ona jego podwaliną. Muzyk grał też w katowickim Big Bandzie Polskiego Radia i Telewizji pod dyr. Ireneusza Wikarka. W tym samym roku, będąc na II roku studiów, trębacz przenosi się do Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku, gdzie szybko nawiązuje kontakty ze środowiskiem jazzowym Trójmiasta i występuje, a także nagrywa m.in. z zespołem Rama 111. W marcu 1970 roku na festiwalu Jazz nad Odrą wraz Kwartetem Jerzego Lisewskiego (pianino), z którym obok Helmuta Nadolskiego (kontrabas) i Stanisława Grabowskiego (perkusja) zajął I miejsce w kategorii zespołów nowoczesnych, a on sam otrzymuje główną nagrodę jako instrumentalista. Po ukończeniu studiów przenosi się do Warszawy i nawiązuje stałą współpracę ze Studiem Jazzowym pod dyr. Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego oraz zostaje etatowym muzykiem i solistą Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji Studio S-1 pod dyr. Andrzeja Trzaskowskiego. W 1978 roku wyjeżdża po raz pierwszy na kontrakt zagraniczny do RFN. Wyjazdy te kontynuuje corocznie, aż do wybuchu stanu wojennego w 1981 roku, po czym decyduje się na pozostanie w Niemczech na stałe i na zamieszkanie w Monachium, gdzie grał m.in. w Big Bandzie pod dyr. Franka St.