Oprócz budynków mieszkalnych i mieszkalno-usługowych znajdują się także budynki handlowe, biurowe oraz budynek z parkingiem wielopoziomowym o nazwie Szewska Centrum.
Historia Przed II wojną światową omawiany teren zabudowany był gęstą zabudową pierzejową. Przecięty był ówcześnie dwoma ulicami: nieistniejącym współcześnie odcinkiem ulicy Ofiar Oświęcimskich (Junkernstraße) oraz niezachowanymi Marstallgaße i Zaułkiem Pokutniczym (Altbüßerohle), a od południa ograniczony niesiniejącą dziś ulicą Słodową (Hummerei).
W wyniku działań wojennych prowadzonych podczas oblężenia Wrocławia z 1945 r. ulica Świdnicka została zniszczona w około 90%. W jej okolicy powstały wolne tereny po usunięciu gruzów pochodzących z zastanych ruin. Taka sytuacja miała miejsce w obszarze otoczonym ulicami: Świdnicką, Oławską, Szewską i Słodową. Po zakończeniu odgruzowywania z ruin, omawiany teren pozostawał wolną przestrzenią i otrzymał on nazwę Placu Młodzieżowego. Do połowy lat 50. XX wieku plac uznawano za miejsce szczególne, między innymi ze względu na bliskość Rynku oraz wspomniane wyżej wydarzenia organizowane na jego terenie. Prowadzona była wówczas debata dotycząca ingerencji w układ urbanistyczny i wniesienie polskiego wkładu poprzez wykreowanie trzeciego placu narożnikowego połączonego z Rynkiem.