Wanda Czartoryska h. Pogoń Litewska (ur. 20 sierpnia 1862 w Weinhaus koło Wiednia, zm. 16 kwietnia 1920 we Lwowie) – działaczka społeczna i oświatowa, filantropka, przewodnicząca Towarzystwa Gospodarczego Wykształcenia Kobiet oraz komitetu Towarzystwa Opieki nad Żołnierzem Polskim, fundatorka żeńskiej szkoły gospodarczej w .
Życiorys thumb|left|Wanda Czartoryska w stroju ludowym Wanda Czartoryska urodziła się 20 sierpnia 1862 roku w Weinhaus. Była córką Jerzego Konstantego Czartoryskiego i Marii Joanny Czartoryskiej z Czermaków. Wychowywała się wraz z bratem, Witoldem Czartoryskim, w pałacu Czartoryskich w Weinhaus (znanym także jako ), który uchodził za ośrodek polskiej emigracji. Po zakończeniu edukacji zamieszkała w Wiązownicy, gdzie zaangażowała się w pomoc ludności wiejskiej.
Wanda Czartoryska odznaczała się talentem malarskim, który odziedziczyła po wuju, , uznanym malarzu historycznym. Uczęszczała na zajęcia w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Jej prace, w tym kopie dzieł Czermaka i Artura Grottgera, zdobiły wnętrza pałaców w Wiązownicy i Pełkiniach. Była także autorką obrazów o tematyce religijnej. Jej dzieła trafiły, m.in do pierwszego kościoła w Wiązownicy (św. Walenty) oraz cerkwi w Ryszkowej Woli (św. Michał Archanioł).