Na potrzeby badań odłowiono cztery osobniki (w tym jednego samca).
Istnienie gatunku potwierdzono fotograficznie w 2016 r., a opisano w 2022 r. (Melo et al.), jednak jego istnienie było podejrzewane już w 1998 r., a przez miejscowych zgłaszane jeszcze w 1928 r. Jego nazwa gatunkowa pochodzi od Ceciliano do Bom Jesusa, ps. Bikegila, pracującego jako strażnik w parku, który był niezastąpiony przy badaniach.
Morfologia Osiąga około 17–18 centymetrów. Zwykle jego upierzenie jest w odcieniach szarości i brązu.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) syczek książęcy od 2023 r. zaliczany jest do kategorii CR (Critically Endangered – krytycznie zagrożony) ze względu na bardzo mały, kurczący się obszar występowania, co stwarza zagrożenie ze strony introdukowanych ssaków, oraz spadającą jakość środowiska. Pomimo niewielkiego obszaru występowania dzięki relatywnie dużej gęstości rozmieszczenia osobników populację gatunku oszacowano na 813–2533 osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy.
Gatunkowi zagraża m.in. wycinanie lasów pod uprawy – ważne miejsce w gospodarce rolnej zajmuje uprawa kakaowców.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Puszczykowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Wysp Świętego Tomasza i Książęcej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2022 roku Kategoria:Fauna Wysp Świętego Tomasza i Książęcej