reklamowano ją m.in. w czasopismach „Polska Zachodnia”, „Nowy Kurjer” czy „IKC”.

Według artykułów reklamowych rozsyłanych przez producentów po towarzystwach stomatologicznych jedyną substancją czynną pasty był wodorotlenek toru. Zgodnie z tym źródłem w stu częściach preparatu znajdowało się: 51 części węglanu sodu, 26 gliceryny, 16 wody destylowanej, 6 mydła sodowego, 1 olejków eterycznych i 0,05 części wodorotlenku toru.

Substancja określana w początkach XX wieku jako thorium x w późniejszej nauce sprecyzowana została jako izotop radu-224. Thorium x jest produktem rozpadu toru i była popularną substancją stosowaną w lecznictwie i kosmetologii do lat 60. XX wieku. Wraz ze wzrostem wiedzy na temat zagrożeń związanych z jej stosowaniem zaprzestano jej wykorzystywania w medycynie. W Niemczech thorium x sprzedawano pod nazwą handlową doramad.

II wojna światowa Przy okazji niemieckiej okupacji Francji podczas II wojny światowej grupa niemieckich naukowców związanych z firmą Auergesselshaft przejęła kontrolę nad znajdującymi się we Francji zapasami toru należącymi do firmy Société des Terres Rares.