Zajmował stanowiska dyrektora centrum informacyjnego Maison de l’Europe w Paryżu i szefa stowarzyszenia francusko-tajwańskiego. Autor publikacji książkowych.
W kadencji 1958–1962 zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym z ramienia Narodowego Centrum Niezależnych i Republikanów, od 1958 pełnił funkcję sekretarza generalnego partii. Był także delegatem Francji do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy i liderem tamtejszej frakcji liberalnej. Od 1972 do 1977 pozostawał merem Nanteuil-le-Haudouin, zaś od 1977 zastępcą mera Paryża Jacques’a Chiraca. W latach 1979–1986 radny regionu Île-de-France. Od czerwca 1981 do stycznia 1983 wykonywał mandat posła do Parlamentu Europejskiego z ramienia Zgromadzenia na rzecz Republiki (zastąpił Maurice’a Doublet). Zasiadł we władzach frakcji Europejskich Postępowych Demokratów. W latach 90. został członkiem Prawicy Liberalno-Chrześcijańskiej, udzielał się także jako komentator na antenie prawicowego Radio Courtoisie.
Trzykrotnie żonaty, doczekał się czworga dzieci. Jego syn Philippe Junot był modelem, a od 1978 do 1978 mężem księżniczki Monako Karoliny. Zmarł w wyniku nowotworu.