Został zwolniony w tym samym roku po układzie Sikorski-Majski, wydostał się z ZSRR z Armią Andersa. Służył w Armii Polskiej na Wschodzie i 2 Korpusie Polskim, był m.in. I zastępcą Szefa Oddziału Propagandy i Kultury Dowództwa APW i 2 KP, szefem sekcji szkół w Bazie 2 KP, a w latach 1945-1947 zastępcą szefa delegatury 2 Korpusu we Francji (jego szefem był tam Józef Czapski). Wojsko opuścił w stopniu porucznikaZ historii Instytutu Literackiego. Rok 1947.

Następnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, był nauczycielem matematyki w Ampleforth College, polskim gimnazjum w Stowell Park i od 1957 do śmierci w Cardinal Vaugham Grammar School. Był m.in. członkiem Rady Jedności Narodowej, kierownikiem działu oświaty w Egzekutywie Zjednoczenia Narodowego (1967-1972), członkiem władz Niezależnej Grupy Społecznej i Związku Harcerstwa Polskiego działającego poza granicami Kraju, działaczem Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego w Londynie. Należał do współpracowników Kultury. Przyjaźnił się z Józefem Czapskim i Jerzym GiedroyciemJerzy Giedroyc Autobiografia na cztery ręce, wyd. Czytelnik, Warszawa 1999, według indeksu.

Przez Radę Trzech został w 1972 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiKultura (paryska), nr 9 (1972), s.