Jako miejsca spoczynku zwierzę wykorzystuje raczej gęstwinę liści (93%) niż dziuple drzew (7%), dlatego też preferuje drzewa o gęstym ulistnieniu niż te o rzadszym. Śpi w sumie na 27 gatunkach, wśród najczęstszych Hending et al. wymieniają Macphersonia gracilis, Macarisia lanceolata, Sorindeia madagascariensis, Diospyros, Mammea punctata, Ficus tiliaefolia. Do rzadszych zaś zaliczały się Burasaia madagascariensis, Clausena inaequalis, Turraea sericea, Mascarenhasia arborescens, Harongana madagascariensis, Scolopia madagascariensis, Margaritaria anomala, Brachylaena perrieri, Terminalia perrieri, Anacardium occidentale, Trachylobium verrucosum, Macphersonia gracilis, Campylospermum anceps, Mimosa, Albizia aurisparsa, Grewia boinensis, Grewia amplifolia, Broussonetia, Sorindeia madagascariensis, Erythroxylum platycladum, Mammea punctata, ponadto niezidentyfikowani bliżej przedstawiciele madagaskarskiej flory. Pomimo obecności w jego terenie drzew Mangifera indica czy Annona chrysophylla stroni od nich, jako że ich rzadkie liście nie chronią go przed drapieżnikami. Dziuple drzew prawdopodobnie zajmują na tych terenach inne lemury, jak Lepilemur sahamalazensis czy Mirza zaza. Odpoczywa mikrusek sambirański na obrzeżach swego rewiru. Śpi zwykle samotnie. Tego samego miejsca spoczynku używa w 24%.