Ponia (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Dołhinów.

Historia W czasach zaborów wieś w gminie Milcza, w powiecie borysowskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie wilejskim, w gminie Dołhinów.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 233 osoby, 9 było wyznania rzymskokatolickiego, 216 prawosławnego a 8 mahometańskiego. Jednocześnie 1 mieszkaniec zadeklarował polską, 224 białoruską a 8 tatarską przynależność narodową. Było tu 40 budynków mieszkalnych. W 1931 w 43 domach zamieszkiwały 264 osoby.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Dołhinowie i prawosławnej w Milczy. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Dołhinowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dołhinowie.