Elsa Goveia (ur. 12 kwietnia 1925, zm. 18 marca 1980) – czołowa historyczka i badaczka Karaibów, pierwsza kobieta profesorka w nowo utworzonym University College of the West Indies, pierwsza profesorka studiów zachodnioindyjskich na Wydziale Historii UCWI, jedna z pionierek badań historycznych nad niewolnictwem i Karaibami. Jej przełomowa praca, Slave Society in the British Leeward Islands at the End of the XVIII Century (1965), była pionierskim badaniem niewolnictwa i pierwszą publikacją, która przedstawiła koncepcję „społeczeństwa niewolników”.
Życiorys mały|Czytelnia imienia badaczki na terenie University College of the West Indies w Monie na Jamajce Urodziła się w Gujanie Brytyjskiej w klasie średniej, w mieszanej portugalsko i afro-gujańskiej rodzinie. Była jedną z dwóch córek. Po zdobyciu stypendium uczęszczała do St. Joseph High School w Convent of Mercy w Georgetown. W 1944 zdobyła krajowe stypendium Gujany Brytyjskiej i kontynuowała naukę, studiując historię na University College London. W 1947 zdobyła Nagrodę Pollarda w dziedzinie historii Anglii. Studiowała w Instytucie Badań Historycznych w Londynie pod kierunkiem Eveline Martin do 1950, kiedy wróciła na Karaiby i przyjęła posadę w nowo utworzonym University College of the West Indies jako asystentka.