Po usunięciu z uczelni poświęcił się pracy publicystycznej, ściśle współpracując z Georgiem von Schönererem (ich drogi rozeszły się w związku z antysemityzmem von Schönerera). W 1880 roku przygotował program założycielski Niemieckiej Partii Ludowej, w którym postulował m.in. ustanowienie języka niemieckiego jedynym językiem urzędowym. Wraz z von Schönererem, Victorem Adlerem (1852–1918) i Engelbertem Pernerstorferem (1850–1918) opracował tzw. program z Linzu (Linzer Programm). Od 1883 roku wydawał „Die Deutsche Wochenschrift”, a w latach 1886–1887 był redaktorem naczelnym „Die Deutsche Zeitung”. W latach 1891–1897 zasiadał w radzie gminnej Wiednia.

Kontynuował także karierę historyka. Za jego najważniejszą publikację naukową uważa się Der Kampf um die Vorherrschaft in Deutschland 1859 bis 1866, po raz pierwszy wydaną w latach 1897–1898, i traktującą o pojednaniu Austrii i Niemiec w ramach ścisłego sojuszu między dwoma sąsiednimi dużymi państwami.